تا حالا شده با یه عالمه آدم زندگی کنی مث کمپ...بعد دلت براشون تنگ بشه یه عالمه....تا حالا شده یکیا تو همین کمپ بعد از رفتن دیگه وقتی ببیننت بهت حتی سلام ندن...چرا؟......چون خودت هم نمیدونی...و حتی جرئت پرسیدن اینکه چرا اینجوری شد هم نداشته باشی....تا حالا شده خانه بدوش بشی....از اینور به اونور....بعد آخرش بدونی جداییه بعد آخرش یه سلام دوباره یا خداحافظ واسه همیشه....دلم گرفته از آدمای دوروبرم.....وقتی حتی تو وبلاگت هیچکس به حرفت گوش نده.....همه با جفتشونن.....همیشه یه عالمه آدم...بعد یهو خالی میشه دورت...تو دلت برای اون تنگ میشه...اما اونا تورو اصلا" یادشون رفته....دلم میگیره....